“แม่คนนี้ชอบขอแต่เงิน” แล้วจะเข้าใจแม่มากขึ้น

“เบื่อ มาก มีแม่ที่ขอแต่เงิน” อยากให้คนเป็นลูกได้ อ่านผู้ให้กำเนิดลูกๆขึ้นชื่อว่าแม่แล้ว เรื่องของพระคุณแม่นั้น ก็หาที่เปรียบเทียบไม่ได้ ยิ่งกว่าท้องฟ้ามหาสมุทรนั่นเอง

ฉะนั้น ไม่ว่าเราจะตอบแทนพระคุณท่านอย่างไร ก็ไม่มีวันทัดเทียมกับพระคุณ ที่ท่านทำให้เราเกิดมาได้ อย่างเรื่องต่อไปนี้

กับใครหลายๆคน ที่ยังมีความคิดแบบนี้อยู่ จะได้เปลี่ยนความคิดเสียทีนะมีชายหนุ่มคนหนึ่ง เพิ่งเป็นเศรษฐี ด้วยลำแข้งตัวเองเมื่อไม่กี่ปีก่อน

มารดาของเขาสิ้นบุญที่บ้านนอก เขาไปร่วมงาน ศ พ ทั้งๆ ที่เขาไม่ชอบคุณแม่เลย เพราะคุณแม่ของเขาเอาแต่ ขอเงินจากเขา เดือนไหนที่เขาไม่ได้ส่งเงินกลับบ้าน

แม่ของเขาจะโท รมา เปิดปากก็ ด่ า ขโมงโฉงเฉง เป็นแม่ประเภทที่เอาแต่เงินจริงๆ ยิ่งรวยมากขึ้นเท่าไร แม่ก็ยิ่งขอเงิน มากขึ้น เท่านั้นแต่เมื่อกลับถึงบ้าน

เขาก็ยังอดร้องไห้โฮไม่ได้ เพราะเขายังตะขิตตะขวงใจ ที่ต้องไปทำงานไกลๆ ไม่ได้อยู่ดูแลคุณแม่ แม้จะเป็นแม่ที่ ”เอาแต่เงิน” เขาก็ยังอดรู้สึก ติดค้างคุณแม่ไม่ได้

หลังงานศ พ ก่อนที่เขาจะกลับ พี่ใหญ่ของเขาได้ ยื่นซองเล็กๆซองหนึ่งให้เขาบอกว่าคุณแม่สั่งนักสั่งหนา ว่าต้องมอบให้เขา

เขาเปิดซองออกอย่างระมัดระวัง ในนั้น มีสมุดเงินฝากธนาคารเล่มหนึ่ง และ จดหมายฉบับหนึ่ง สมุดเงินฝากเป็นชื่อของเขา มีเงินฝากเป็นหลาย สิบล้านบาท ในจดหมาย เขียนว่า…

“ลูกชายในบรรดาลูกๆ ของแม่ คนที่ทำให้แม่กังวลมากที่สุด คือลูก ตั้งแต่เล็กลูกไม่ขยันเรียนหนังสือ สุรุ่ยสุร่าย แถมใจกว้างกับเพื่อนฝูง พอลูกจะขอ มาสู้ในเมืองหล วง แม่ก็กังวลเพียงว่าลูกจะ ตกระกำเป็น ไ อ้จรจัด

ดังนั้น แม่จึงบังคับให้ลูกส่งเงินกลับมา ให้แม่ทุกเดือน เพื่อจะได้กระตุ้นให้ลูกไปหาเงินให้มากขึ้น

ในขณะเดียวกันก็เป็นการช่วยลูก เก็บเงินอีกทางหนึ่ง เงินที่ลูกให้แม่ แม่ไม่ได้ใช้แม้แต่แดงเดียว พี่ชายของลูกดูแลแม่ดีอยู่แล้วตอนนี้

ลูกเอาไปใช้ให้คุ้มเถิด ”พออ่านจบเขาทรุด ลงบนพื้

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *