ไม่ต้องรักมากขึ้น แค่อย่าใส่ใจน้อยลงก็พอ

ความรัก…มักจะหวือหวาในตอนแรก

แต่เมื่อคนสองคนได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกัน มากขึ้น ระดับความตื่นเต้นก็จะกลับเข้าสู่ภาวะปกติ

พอเป็นแบบนี้ หลายคนเริ่มมีคำถามโผล่ขึ้น มาในใจว่า “เขายังรักเราอยู่หรือเปล่า”

เริ่มรู้สึกว่าตัวเอง “ไม่ค่อยมีความสำคัญ” สำหรับเขาเหมือนเดิมแล้ว

เมื่อคนหนึ่งรู้สึกว่าตัวเองได้รับความเอาใจใส่จากคนรักน้อยลง

มักจะคิดว่าความรักที่เขามีต่อตัวเองก็ “น้อยลง” ตามไปด้วย

ฉันคิดว่าคนเราไม่จำเป็นต้องแสดงออกตลอดเวลาว่ารักมากหรือรักน้อย

เพราะถ้าความรักยังอยู่กับเราเหมือนเดิม ก็ไม่เห็นจะมีอะไรน่าเป็นห่วง

ลองคิดดูสิว่า หากเขาดูนิ่งๆ ไม่ค่อยใส่ใจ แต่เขาก็ไม่ได้นอกใจเราแม้แต่นาทีเดียว

กับการที่เขามีเรื่องเซอร์ไพรส์ให้เราตื่นเต้น และคอยเอาใจเราเป็นอย่างดี

แต่เขาแ อบคบคนอื่นไปพร้อ มๆ กันอีกสามคน

ถ้าให้เลือก…เราจะเลือกคนแบบไหนล่ะ

ก็ต้องเป็นคนที่ “รักเราคนเดียว” อยู่ดีนั่นแหละถูกไหม

ดังนั้นการที่เราให้ความสำคัญกับสิ่งที่เขาแสดงออก

แล้วตัดสินใจว่าเขารักน้อยลง เพราะทำดีกับเราน้อยลง อาจทำร้า ยจิ ตใจกันและกันทั้งสองฝ่าย

แต่ถ้าเรายอ มรับความจริงจุดนี้ได้ แต่เขาก็ยังเอาใจใส่เราน้อยลงอยู่ดี

ก็เป็นหน้าที่ของเราที่ต้องกล้าพูดในสิ่งที่เราค้างคาใจ

ก่อนจะเปิดใจคุยกัน เราต้องรู้เสียก่อนว่า “เราต้องการอะไร” แล้วพูดออกไปตามที่รู้สึก

ฉัน มั่นใจว่าเขาต้องยอ มรับฟัง และเก็บเอาไปแก้ไขปรับปรุงแน่

ไม่มีอะไรที่คนรักกันจะทำให้กันไม่ได้

หากเรื่องที่ร้องขอ…ก็ไม่ใช่เรื่องที่ทำได้ยากลำบากอะไร

เขาอาจโทร.หาเราบ่อยขึ้น หากเขารู้ว่าเราจะไม่สบายใจ ถ้าเขาหายไปทั้งวันโดยไม่บอกกล่าว

หรือเขาคงเลือกที่จะอยู่กับเราให้มากกว่าเดิม

หากรู้ว่าเราน้อยใจ ที่เขาเอาแต่ออกจากบ้านไปเจอเพื่อนฝูง

ทุกปัญหาล้วน มีทางออก แต่เราต้องค้นให้เจอก่อนว่าอะไรคือปัญหา

ผญ.จะชอบคิดว่า “เรื่องง่ายๆ แค่นี้ ทำไมทำให้กันไม่ได้”

ผช.จะคิดว่า “เขาก็เป็นของเขาแบบนี้แหละ”

บางทีผช.ก็เบื่อที่จะเอาอกเอาใจแฟนตัวเอง เพราะเจอกันทุกวัน บางคนก็อยู่ด้วยกันทุกวัน

เขาอาจจะคิดว่า “ทุกอย่างก็ดีอยู่แล้ว”

ยิ่งเราไปโวย วายจะให้เขาเป็นอย่างโน้นอย่างนี้ เขาก็จะเริ่มรู้สึกว่าถูกออกคำสั่ง

ซึ่งผช.จะ “เпลียดที่สุด” ถ้าผญ.มาสั่งให้เขาทำโน่นทำนี่ตามใจชอบ

ตราบใดที่ความรักเคลื่อนไหวอยู่ในหัวใจของคนสองคน

ก็ไม่ต้องกังวลหรอกว่ามันจะ “มาก” หรือ “น้อย”

แต่เราควรดีใจที่ได้รู้ว่า ในหัวใจของเรายังมี “ความรัก” ให้กันและกันอยู่ เท่านี้ก็น่าจะเพียงพอ

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *