ศัต รูร้อยคนไม่น่ากลัวเท่ามิตรที่ทร ยศ

มิตรก็ให้รู้ว่ามิตร ศัต รูก็ให้รู่ว่าศัต รู มนุษย์เป็นสั ต ว์ที่เก็บงำความรู้สึก

และปิดบังความเป็นตัวเองได้ดีที่สุด จึงเป็นการยๅกมากที่จะบอกว่า .. คนที่เราคบอยู่ .. รู้สึกนึกคิดยังไงกับเรา

คำพูดที่หวานหู คำพูดที่ดูเหมือนจะดี ไม่ได้เป็นหลักประกันเลยว่ามันคือความจริงใจ

บางครั้งเราก็ไม่สามๅรถแยกได้ว่า .. อันไหนเป็นความหวังดี

หรืออันไหนเป็นคำยุยง เพราะคนบางคนก็เสแสร้งแกล้งทำกันได้ จนแม้แต่บางครั้งตัวเองยังนึกว่าเป็นอย่างนั้นจริงๆ

หลๅยคนคบหากับเราเพราะต้องการผลประโยชน์ หลๅยคนคบเราเพราะไม่รู้จะคบใคร

หลๅยคนคบเราเพราะไม่มีใครคบ คนที่คบกันแล้ว ขึ้นชื่อว่าเป็น มิตรกันแล้ว .. บางทีก็ควรระวัง ..

เพราะมิตรบางคนน่ากลัวกว่าศัต รู เพราะศัต รูจะอยู่อย่างศัต รู จะปฏิบัติอย่างศัต รู ห่างไกลอย่างศัต รู

ทำ ร้ า ย แ ต่ ไ ม่ ท ร ย ศ แต่มิตรที่ทร ยศนั้นจะเป็นยิ่งกว่าศัต รู

เพราะความเป็นคนใกล้ จะทำให้ดวงตาของเรามองข้ามทุกสิ่งไป

ความเป็นคนใกล้จะทำให้เราไม่ใส่ใจ กับแววตาที่เฉยชา .. นิ่ง .. และว่างเปล่า

จะไม่ทำให้เราฉุกใจหรือหยุดคิด กับรอยยิ้มที่ไม่มีที่มาที่ไป

การเรียนรู้ว่าใครสักคนคือ มิตรแท้นั้นจึงต้องใช้เวลา

เพราะมิตรเทียมบางคนก็เลียนแบบมิตรแท้ได้เหมือนจริง ..

จนแยกไม่ออก .. การฟัง .. จึงต้องใช้หูทั้งสองข้าง แต่การเชื่อ .. อาจใช้หัวใจเพียงห้องเดียว

มิตรเป็นคนสำคัญ เพราะมิตรสามๅรถรู้จุดอ่อน .. จุดแข็งของชีวิตเรา

รู้ว่าหากเราล้ม ทำอย่างไรที่จะให้เราลุก หรือทำอย่างไรจะหยุดลมหายใจของเรา

เพราะคำพูดเพียงคำเดียวของมิตร สามๅรถทำลๅยเราได้ทั้งชีวิต

การมีศัต รูร้อยคน .. จึงไม่น่ากลัว เท่าการมีมิตรทร ยศเพียงคนเดียว

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *